Waarom labyrintvissen?

Het begon met de Paradijsvis

In 1869 maakte een bijzondere tropische labyrintvis uit China de overtocht
naar Europa. Het ging om de Macropodus opercularis die tien jaar eerder door
Linnaeus was beschreven. Zijn schoonheid maakte zo veel indruk dat het dier
Paradijsvis werd genoemd. De invoer van de Paradijsvis markeert het
beginpunt van de aquaristiek in Europa. In de jaren daarna verwierven de
paradijsvissen, kempvissen (Betta), goeramies en andere labyrintvissen zich
een vaste plek in de Europese, Aziatische en Amerikaanse aquaria.

 

Kleurrijk en boeiend

Er zijn vele reden om labyrintvissen te houden(lees ook Labyrintvissen, hoe dat zo?).
De imponerende kleurenpracht heeft soorten als Betta splendens en Colisa lalia snel
populair gemaakt. De meeste soorten showen hun schoonheid overigens vooral tijdens
de balts. Labyrintvissen laten een boeiend en gevarieerd voortplantingsgedrag zien. De
meeste soorten bouwen een schuimnest, andere broeden de eieren in de bek uit
(muilbroeden), of verzorgen hun jongen in een beschutte ruimte
(grotbroeden). Andere labyrintvissen zetten hun eieren af en kijken er niet
meer naar om (vrijleggers). De laatste jaren zijn er vele nieuwe soorten
ontdekt. Dit is vooral te danken aan de zeer gemotiveerde liefhebbers en
wetenschappers die onontgonnen gebieden in Indonesië, Maleisië, Thailand,
Sri Lanka, Vietnam, Birma en Afrika trotseerden, op zoek naar nieuwe
soorten. Vooral het aantal nieuw ontdekte Parosphromenus en Betta-soorten
is de laatste tien jaar enorm toegenomen. Ze worden nu ook wat vaker in de
winkel aangeboden. Deze wilde labyrintvissen stellen vaak (aanzienlijk)
hogere eisen aan het voedsel en aan de waterkwaliteit dan de labyrinten die
in de meeste aquariumzaken verkrijgbaar zijn. Helaas worden vele soorten
bedreigd doordat de mens hun biotoop opeist. Inmiddels zijn er al
kweekprogramma's opgezet om de bedreigde soorten voor uitsterven te behoeden
(zie ook http://www.ibc-smp.org).